U bevindt zich hier: Home » Nieuws


Tornax nieuwsfeed!Tornax nieuwsfeed! |

Nieuws

9 januari 2010

Heren 2 glijdt uit


Zaterdag 9 januari 2010 sv Loil Heren 1 – Tornax Heren 2

Uitslag: 3-2

Heren 2 reloaded

Hoofdstuk 10:

‘Pas op! GLAD!’

In heel Nederland hebben ze er last van. Gladheid door sneeuw. Het verkeer is een rotzooitje, evenals het openbaar vervoer(ik hoor menig student al denken ’JA DUH!’).

Ook in Loil was het glad, we denken dat het te kort aan strooi zout daar het eerst toegeslagen heeft. Werkelijk overal lag er sneeuw en ijs. En dan zou het toch maar zo even kunnen dat je op je bek gaat.

En laat ik het dan maar meteen mijn hart uitstorten. Verslagen maken kan therapeutisch werken, dat wist ik al, en steeds meer mensen komen er achter. Emotie is iets heel belangrijks in een sport. Hoe kan je het anders leuk vinden als je het niet beleefd. Soms is teveel emotie nou ook weer niet zo goed. Ook dat weet ik(denk aan een jaar terug, Bredevoort, drama, auw). In Loil Weten ze ook wat emotie is. Al gaat het hier om een team die bestaat uit taaie gelouterde spelers die al even rondlopen op deze aardkloot. Wat een overschot aan emotie is weten ze echter nog niet.

Er werd wel eens gezegd dat in alles wat achter Doetinchem ligt de mensen wel redelijk vlot gebekt zijn. Wat ik dan ook nog weet, is dat ik me hier lekker niet mee bezig moet houden. Tenzij ik tussen door de kans zie om het vuurtje nog even op te stoken. Afgezien van het feit dat het dus eigenlijk niet netjes was, deerde het mij niet zo. In hoeverre de rest het zich aantrok kunnen de meningen verdeeld zijn. Wat het dan wel was, ik weet het nog niet. Wellicht dat ik er zo nog achter kom.

Wat ik ook weet(goh wat weet die vent toch veel), was dat het vandaag een beroerde dag was. Om als Tornax Heren 2 zijnde weer eens met de voetjes op de grond te komen. Het evenwicht werd gauw verloren. En na wat gestuntel was het dan zover. BATS! Daar lagen we.

Het score verloop was als volgt. De 1ste set verzaakten we om afstand te nemen, en konden vervolgens niet verhinderen dat Loil net de setwinst pakte. In de 2e set werd het gat snel geslagen, maar later weer langzaam ingeleverd. Maar met een klein slot offensief, konden we deze set wel in ons voordeel beslissen. De 3e set had echter weer veel weg van de 1ste, en ook die moesten we met een zeer kleine marge inleveren. De 4e set had iets weg van een walk-over. 7-25 stond er aan het eind van de set op het score bord. In de daarop volgende set zou je verwachten dat de jonge jongens het op koelheid en conditie zouden uitspelen. Maar om onverklaarbare redenen, lieten we de kaas voor de 3e keer van ons brood eten. En moesten ook deze laatste beslissende set prijsgeven met 15-13.

En dan dringt het door, je krabt nog even achter je oor. En je vraagt je af of dit wel echt is, en waarom het echt is. Waren we nou maar gewoon thuis gebleven. Hadden we maar gezegd dat we niet kwamen vanwege de weersomstandigheden. Voor mij persoonlijk was het dan nog niet anders geweest. Dan was ik nu waarschijnlijk alsnog chagrijnig geweest. Maar dan om het feit dat ik vandaag niet had kunnen volleyballen. Niet dat het op deze manier wel veel volleybal was.

Ik zoek woorden die ik er nog niet voor heb. Maar ik heb misschien als iets, een woord wat deze bagger zooi kan verklaren.

Afgelopen woensdag was ik hoogst toevallig in de sporthal. Omdat ik daar hoogst toevallig een Jongens B team moest trainen. Of afijn, rondlopen en aanwezig zijn. Maar Jongens B, dat is jeugd. JEUGD!. Op dat woord kom ik straks nog terug.

Later zag ik dat onze (ja dat klinkt close en is goed voor het verenigings gevoel) dames 1 een oefenwedstrijdje had, tegen het 1ste van gemini (borculo). Aangezien dat er in zo’n gezelschap wel wat rondloopt wat in mijn leeftijds categorie past. Ga je dan wel even op de tribune zitten. Wat dus wil zeggen dat het wel leuk is om naar te kijken.

Wat ik vervolgens zag was een lekker jeugdig getouwtrek tussen 2 vrij jeugdige teams. Hoge pieken, diepe dalen. Dat soort gedoe. Soms heerlijk om naar te kijken. Echter niet altijd even fijn om mee te maken. Dat verklaarde waarschijnlijk waarom sommige van de mooie blonden de er in de zaal rond renden(of in dit specifieke geval, vanaf de bank lijdzaam toe keek) soms vrij rood aanliepen.

Uiteindelijk won onze dames 1 het potje touwtrekken, correctie, volleybal met 3-2. Vervolgens zag ik het 1ste van Gemini die 1 klasse hoger spelen lichtelijk verdwaasd rondlopen. Om zich vervolgens tactisch terug te trekken naar de kleedkamer, en dat alles in rap tempo.

Zo heerlijk Jeugdig. Met de nodige ups en downs

Misschien was het vandaag wel zoiets. En de hogere leeftijd van de mannen aan de andere kant van het net verergerde dit misschien nog wel iets. Ups en downs. Met 7-25 winnen, vervolgens met 15-13 verliezen.

Iets wat toen ook pas tot me doordrong was dat we het mooi verknald hadden. Iets wat we eigenlijk toch niet helemaal verwacht hadden. Iets waar ik in de wedstrijd zelf nog vrij ontspannen over was. om de gemoederen maar niet te laten oplopen. Maar het was duidelijk.

Om het nog even positief te bekijken, voor zover dat kan. Loil pakt de meeste punten thuis, ook onze vrienden van Avanti gingen er over de knie, met de zelfde cijfers. En de tegenstanders uit de top van deze poule (met uitzondering van Reflex) hebben we inmiddels al UIT gehad. En wat betreft de stand, we kunnen het lijden.

Maar toch, het blijft verschrikkelijk zuur. Verliezen is niet erg, verliezen kan verschrikkelijk leuk zijn.

Maar toch, als je weet dat het niet strikt noodzakelijk was. Blijft het verschrikkelijk k*t.

En dan mag je het sterkste team hebben in een poule. Dan mag je bovenaan staan. Dan mag je ongeslagen zijn. Dan ga je wel ff lekker op je bek.

Onze 1ste nederlaag is hiermee een feit.

En dat had ik de mannen van Loil nou ook weer niet gegund.

Groetjes,

PP