U bevindt zich hier: Home » Nieuws


Tornax nieuwsfeed!Tornax nieuwsfeed! |

Nieuws

25 maart 2009

Heren 2 hebben moeite met warmte


Uitslag: 1-3

The Heren 2 Story

 

Hoofdstuk 16

“oh nee(eeee), D.V.O 4 uit Hengelo G(eeeeeeeeeeee)”

 

Als mensen mij vragen wat wij “gemaakt” hebben, kan ik alleen maar antwoorden met “wij hebben helemaal niet gevolleybald”

 

Er is wel eens sprake van een bepaald gevoel. Een gevoel dat je vertrouwen in jezelf hebt, in je team, dat je er een mooie wedstrijd van gaat maken, dat je scherp bent en ongenaakbaar. Zo’n gevoel had ik zelf in de wedstrijd tegen Sparta afgelopen week. Maar in de vrij warme zaal in Hengelo was dat op een bepaalde manier totaal anders. Na het oppeppende gebrul van de opperbuffel werd er vol energie aan de warming up begon(althans, zo leek het). Maar dan toch een gevoel van leegte, bedwelmd door de warmte en het feit dat er iets miste.

 

Afijn, zo voelde ik me, even over naar onze tegenstander en de omgeving in de zaal. Daar waar het net zorgvuldig door de scheidsrechter op de juiste hoogte werd gehangen. In Ruurlo gebruiken wij daar zo’n lang aluminium geval voor waar de juiste hoogtes op staan aangegeven. In Hengelo is het strekken van de arm en naast het net houden voldoende. Blijkbaar.

 

En dan naar de tegenstander. D.V.O Heren 4: staat op de op een na laatste plaats in deze klasse(een tijdje terug enigszins geholpen door het D.V.O Heren 3 team, die die wedstrijd tegen het 4e opzettelijk met 4-0 uit handen gegeven hebben). Uw hoort het al, ze horen dus eigenlijk thuis op de laatste plek. 

  

Aangezien we de eerste set niet gevolleybald hebben voldoe ik haast met de setstand van 25-23, wat dus een heuse blamage was. Om je diep voor te schamen. En nu ga ik er ook niet moeilijk over doen. De 2, 3e en 4e set werden wel door ons gewonnen met teleurstellende setstanden: 20-25,14-25 en 19-25. Waar ik die laatste set vanuit het perspectief van bankzitter(staander) mocht bekijken. Aldus Herr Hans”van dit team moeten wij gewoon in elke samenstelling kunnen winnen” en gelijk heeft hij. Maar waarom deden wij dat dan niet in alle sets. Tja, het was gewoon een hele tamme bende. Om je heel erg diep voor te schamen. Het probleem in een 3e klasse is dat je circa 4 teams hebt die fatsoenlijk volleybal kunnen spelen. Waar wij zelf ook toe behoren, maar ook de jongens van Longa, die ondanks talent gewoon keihard laatste staan. En met natuurlijk Avanti en Sparta. Waar wel leuk tegen te volleyballen valt.

 

Tegen dit soort teams is het zaak dat je geconcentreerd blijft. Dat kregen wij niet voor elkaar, wij waren al niet eens geconcentreerd.

 

Na afloop dus ook snel naar de kleedkamer gerend, want het was al 10 voor 7. En een kleine Heren 2 delegatie wou nog uit eten.

 

En waar anders dan het pannenkoekenhuis waar het personeel nog heter is dan de pannenkoeken. Och god, daar gaan we weer met de randverschijnselen. Zeker weten.

 

Toen wij plaats hadden genomen in de hoek van waaruit onze opperbuffel een perfect overzicht had op al het vrouwelijke schoon(hij kwam ogen te kort). Stuitten de 2 heren die nu mijn lieve adoptie zoontjes zijn van respectievelijk 22 en 18 jaar oud(Tommy en Luuk) op een stel kleurpotloden. Als dat maar goed gaat. Al gauw kwam er een serveerster aan die de placemats kwam brengen. En jawel, op de achterkant van dat ding. Een hele mooie kleurplaat. De 2 jongetje gingen snel aan het tekenen. Luuk deed dat vooral heel netjes binnen de lijntjes, nadat “papa” even een puntenslijper geregeld had. Die zonder enige moeite gesloopt werd door Tommy. Tommy zat duidelijk in zijn “groene” artistieke periode. Afgezien van 1 (zwarte) aangebrande pannenkoek was dus ook alles.. groen. Het eindresultaat wordt nog gepubliceerd op onze Hyves.

Daar waar de Heren 1 het gezegde “niet mokken , maar wokken” hanteert. Gaat Heren 2 nu voor “niet zeuren, maar kleuren”. Ondertussen waren de pannenkoeken al onderweg. 3 kaas-ananas pannenkoeken, over groepsgevoel gesproken. er werden ook een aantal bokbiertjes aangerukt, en een paar colaatjes voor Tommy. Want die moest nog rijden. Aangezien Luuk en ik nog niet beschikken over de benodigde papiertjes. (het is dus nog heel even veilig in Ruurlo en omstreken). Nadat alles opgegeten was probeerde Tommy nog een irish/french/spanish/italian koffie te bestellen, maar toen de serveerster in kwestie hem raar aankeek ging hij toch maar voor de cappuccino. Bij de andere heren was het iets met ijs etc. waarnaar de heren uiteindelijk weer vertrokken. MAAR, niet zonder nog even een pagina in het gastenboek vol te kladden.

 

Hierbij wil ik het personeel nogmaals bedanken voor alle aandacht etc.

We komen misschien ooit nog wel eens terug.