U bevindt zich hier: Home » Nieuws


Tornax nieuwsfeed!Tornax nieuwsfeed! |

Nieuws

18 april 2011

Kampioen en Kale Klatze deel 2


Zaterdag 13.45 uur: de zaal zit vol, althans het deel waar de meisjes A2 moesten spelen. Extra stoelen moesten worden gehaald uit de kantine, het tribuneblok van veld 2 stond ineens een paar meter naar links (?) en spandoeken werden opgehangen. Met andere woorden: het kon gaan beginnen; de kampioenswedstrijd tegen Vios Eefde.

Ik streek nog maar eens met de handen door mijn weelderige haardos. Volgens het spandoek recht tegenover mij zou dat niet lang meer duren. Er stond met grote letters op: Voor iedereen in de zaal; Jan Alle gaat vandaag kaal. Ja, net of ik dat niet wist.

Maar goed, er moest ook nog een wedstrijd gespeeld worden. En een belangrijke. We konden nog kampioen worden als we 2 sets zouden winnen van Vios. Voor de wedstrijd nog even een peptalk gehouden. Maar dat was niet nodig. Alleen al het vooruitzicht om mij te mogen 'scheren' zorgde ervoor dat de meiden op scherp stonden. En het arme Vios had in de eerste set dan ook geen schijn van kans. Voordat een ieder een plekje op de overvolle tribune had kunnen vinden stonden de cijfers 25-08 op het bord. 1 setje binnen en nog 1 te gaan.

Ik krabde me nog maar eens over het hoofd en voelde het zachte glanzende haar dat ik die ochtend nog zo liefdevol verzorgd had. Maar we waren er nog niet. In de tweede set gingen we een beetje flegmatiek spelen. Of dat nu was om mij te pesten of dat de spanning een beetje in de benen liep, de tweede set was wel wat spannender. Tot 18-17 was het spannend en konden we het verschil niet maken. Janine kreeg de opdracht om warm te lopen. Een opslagwissel moest het verschil ietsje groter maken. Janine, met het vooruitzicht op het mogen spelen met de tondeuse was getergd. In 1 ruk sloeg ze ons naar 25-17. De ontlading die daarop volgde was groot. KAMPIOEN !!

Een paar toeschouwers konden het niet nalaten om mij grijnzend aan te staren. En ik wist dat er nu echt geen ontkomen meer aan was. Maar als ware kampioenen moesten we de wedstrijd nog wel even afmaken natuurlijk. En dat hebben we gedaan. Het verslapte hier en daar wel wat, maar uiteindelijk konden we een vrij gemakkelijke 4-0 bijschrijven op ons konto. En daarmee was het tweede kampioenschap van het jaar een feit. Dik feest natuurlijk. Ik mompelde dat ik even naar buiten moest, maar daar stak de moeder van Marjolein een stokje voor. In optocht vertrok het team, de toeschouwers en ondergetekende naar de kantine waar het dan moest gebeuren.

Stephan met zijn snufferd vooraan natuurlijk, want hij moest wel goed zien hoe Janine en Renate zijn vader van al het haar ontdeden. Dikke pret en ik liet het maar gaan. Het bleef nog lang onrustig in de kantine. En 's avonds schijnt het hele team in het centrum van Ruurlo het nog eens dunnetjes te hebben overgedaan.

En weet je wat: ze hebben het nog verdiend ook !! Kampioen worden in de hoofdklasse en in een heel jaar maar 6 setjes verliezen, dat is niet niks. Ik ben trots op het hele team en die paar haartjes groeien wel aan. 1 ding is zeker, volgend jaar verzin ik een andere weddenschap !!

 

Met kale groet,

de coach.

 

 

Als ik nu even nonchalant met de vingers door mijn haar wil strijken stuit ik op een bos met kleine stekeltjes. Dat gaat niet echt wennen denk ik.