U bevindt zich hier: Home » Nieuws


Tornax nieuwsfeed!Tornax nieuwsfeed! |

Nieuws

17 maart 2012

Heren 1 op de weg terug


Zaterdag 17 maart 2012 Wevoc Heren 2 – Tornax Heren 1

Uitslag: 1-3

Luctor et Emergo

Het was worstelen de laatste weken. Het was erg zwaar de afgelopen weken. In ieder geval voor iemand die erg slecht tegen z'n verlies kan (of gewoon heel graag wil winnen). Het was ook wennen de laatste weken. In de 1ste seizoenshelft verloren we maar één wedstrijd. Maar donkere wolken pakten zich samen boven Ruurlo met als resultaat dat we in de 2e seizoenshelft 6 van de 7 wedstrijden verloren. Waardoor Tornax Heren 1 de afgelopen weken erg veel weg had van een klein bootje wat stuurloos op zee dobberde. Een klein bootje wat niet alleen bij de grotere golven (Vios, Halley, Dash) schade op liep, maar ook bij de kleinere trillingen in het water (Wivoc, Sparta, Bovo) 'nat' ging. Ondertussen daalden we af tot de 5e plek op de ranglijst en kwamen wij als een stuk aangeschoten wild ook al bijna in het vizier van de nummer 6, Wivoc.

Vandaag moesten we dus eindelijk een keer de ban doorbreken. En dan wel tegen Wevoc, UIT. Iets waar wij doorgaans al het zweet van op het voorhoofd krijgen. Niet alleen omdat het in de zaal in Westervoort doorgaans al erg warm is maar vooral omdat Wevoc 'uit' te boek staat als een zaadpartij van een wedstrijd.

Er waren nu echter al een paar voortekenen die anders waren dan anders. Zo werd er voor het eerst in mijn volleybal carrière zonder verkeerd rijden naar de sporthal in Westervoort gestuurd. Op die manier waren we ook voor het eerst op tijd. Bovendien bleek het na binnenkomst in de zaal ook niet eens zo heel warm te zijn. Ook het licht was anders dan dat gelige licht met een flikkerfusiefrequentie wat op sommigen van ons altijd een lichtelijk hypnotiserende werking had.

Allemaal goed nieuws dus. En het gevoel waarmee we aan de wedstrijd begonnen was ook wel goed, opzich, vond ik, tenminste. Het begon echter nog met een beetje horten en stoten. Zo nu en dan waren er vlagen van bezieling en op een ander moment was het niet beter dan voorgaande wedstrijden. Zo stonden wij toch weer even massaal op slot bij onze gebruikelijke 'zwakkere opstelling'. En zo leken we toch weer af te gaan op set verlies. Dat zou dan toch een domper zijn. Maar de knop ging nu, na al die weken, wel om. Wevoc was inmiddels al redelijk uitgelopen, maar de achtervolging werd ingezet met als resultaat dat de 1ste set toch eindigde in een thriller. Een thriller waarin wij met 26-28 aan het langste eind trokken.

De 1ste set winnen was toch een opsteker. Wat er in de rest van de wedstrijd volgde was niet eens zozeer dat we zo goed speelden, maar het was met name de bezieling waar mee we door het veld liepen, renden, sprongen, doken, stuntelden, strompelden en rolden(dat laatste niet dan.. ik kan niet rollen.. alleen heel pijnlijk vallen). En in tegenstelling tot vorige wedstrijden heb ik geen enkel moment het idee gehad dat we deze wedstrijd wel eens konden gaan verliezen. Misschien zat het hem daar in.

Nadat we set 2 en 3 ook winnend hadden afgesloten volgden er toch nog eventjes wat motorproblemen in de 4e set. Motorproblemen die we uiteindelijk niet te boven kwamen. Zo hield de thuis ploeg toch nog een puntje over aan een wedstrijd die in ieder geval voor mij voelde als een bevrijding.

Niet dat ik wil zeggen dat we nu weer 'bijna' onverslaanbaar zijn. Maar ik geloof dat we sinds vandaag op de weg terug zijn. Voor zolang ons seizoen nog duurt.

Volgende week mogen we op bezoek bij de koploper. Niet dat we verwachten daar onze, wat betreft wedstrijdpunten, stijgende lijn door te zetten, maar goed.

Het wordt lente.

De zon begint weer te schijnen in Ruurlo.

Groetjes,

PP