U bevindt zich hier: Home » Nieuws


Tornax nieuwsfeed!Tornax nieuwsfeed! |

Nieuws

1 april 2012

Heren 1 aangemeerd in veilige haven


Zaterdag 31 maart 2012 Tornax Heren 1 — Labyellov Heren 1

Uitslag: 3-1

En daar stonden we dan. Om 16:00 uur, in het oranje, met aan de andere kant van het net dat 'andere' Oranje. Nog even aan Bas uitleggend dat het nu echt niet meer grappig en bovendien 'f*cking obvious' was dat de ploeg in het oranje zou gaan winnen. Dat Altwin daar nog een schepje bovenop deed door nogmaals aan mij te vragen waar de naam Labyellov voor stond, was bijna echt teveel.

Maar goed, we waren dus begonnen aan onze laatste wedstrijd van het seizoen. Het idee was simpel, Labyellov de grond in stampen, oprollen, wegrollen, kan-mij-het-verrotten-waar-we-ze-heen-rollen. Het maakte allemaal niet uit, als er maar gewonnen werd en hoe dat gebeurde, don't care. Labyellov is namelijk uit de categorie 'Volleybal, maar dan anders' of misschien meer 'Anders dan Volleybal'. En voor ons is dat altijd vervelend. Daar houden wij niet zo van.

Dat was overigens wel te merken. Want het ging allemaal vrij moeizaam. Ik zou nu kunnen vertellen dat we later toch het initiatief namen en alsnog met 25-16 de set naar ons toe trokken. Maar eigenlijk heb ik er weinig zin aan om het echt inhoudelijk over de wedstrijd te hebben. Het is nou niet bepaald eredivisie niveau zeg maar. Nou heb ik 's avonds na de wedstrijd, voor de 2e keer binnen één week een wedstrijd bijgewoond van Orion Heren 1(Hoort enigszins bij mijn inburgering in de Doetinchemse volleybal club). En nu moet ik toch zeggen, dat ze daar toch wel even een paar dingen 'anders' doen dan wat wij doorgaans produceren. Daarom zit ik toch met een prangende vraag: Waarom spelen ze bij ons geen muziek af elke keer als wij een punt maken? En een kleine video analyse moet toch wel in het budget passen? Of is dat weer teveel gevraagd?

Naja anyway, het was voor ons vandaag een race 'to the finish'. En dan wel met een laatste succesje. En de weg naar het succes vervolgde zich met een wederom, in het begin, moeizame 25-18.

In de 3e set maakten wij echter een echte valse start. Een zwak begin zorgde er toch snel voor dat Labyellov op een gegeven moment 6 punten voorsprong had. Het was duidelijk tijd dat de beuk erin moest. Door, behoorlijk duidelijk, te forceren werd de achterstand geminimaliseerd. Het einde van de 3e set kenmerkte zich door het geval dat er twee teams tegenover elkaar stonden die elkaar alleen in de side out pijn konden doen. Uiteindelijk trok Labyellov de set met 25-27 naar zich toe. Vrij lullig als je bedenkt dat er bij ons, juist in de slotfase, wat persoonlijke fouten gemaakt werden.

Voor het neutrale publiek was dit echter een groot feest natuurlijk. Maarja, hoeveel neutrale toeschouwers zijn er nou? Iedereen is toch helemaal fan van ons? Afijn, de wedstrijd vervolgde zich en wij maakten in de 4e set toch wel even heel erg duidelijk wie deze wedstrijd ging winnen. Vanaf het begin was het heel duidelijk, dat dit ons (afscheids)feestje was. Labyellov had niets meer in te brengen, afgezien wat gemekker tegen de scheidsrechter. Nou ben ik niet zo hypocriet dat ik wil zeggen dat de scheidsrechter vlekkeloos floot. Maar om nou zeer regelmatig en bovendien onnodig onder aan de scheidsrechtersstoel te gaan staan mekkeren vind ik ook wel weer zoiets jammerlijks. Met name de manier waarop een speler van Labyellov zich even liet gaan, terwijl zijn ploegmaat toch duidelijk en vrij lomp uitsloeg, was jammer. Tegen deze, op vroegere leeftijd kalende man wil ik het volgende zeggen: 'Daar waar verstand zit, kan geen haar groeien(zeggen voornamelijk kale mannen). Maar dat wil niet zeggen dat er verstand zit, daar waar geen haar groeit'. 'No hard feelings' verder, maar ik vond het gewoon wat minder verstandig. Ondertussen waren wij uitgelopen naar een stand van 24-13. Waarbij André, Luuk lanceerde, wie op zijn beurt een bal over het net speelde waar ze bij Labyellov geen antwoord meer ophadden.

Dat was hem dan. Het wel eens, overigens gekscherend, als vlaggenschip betitelde Heren 1 team van Tornax was dan ook uiteindelijk, na een hoop motorpech in de 2e seizoenshelft, aangemeerd in de haven. Net na de wedstrijd kregen de oude mannen(Gert, Erik en André) die nu officieel gestopt zijn een 'Krasse Knarren Medaille' omgehangen. Waarmee ze bedankt werden voor jaren van kijkplezier, een vertrek waar overigens heel wat jaren aan volleybalervaring mee verloren gaat. Al dacht ik dat André nog in twijfel zat wat betreft het voortzetten van z'n volleybal carrière?

In de kleedkamer had André nog even een koelboxje met een paar biertjes verzorgd. Daar waar wij op onze beurt weer voor gezorgd hebben dat deze flesjes leeg kwamen. Daarna voor de laatste keer volleyballen bij Tornax mijn oranje shirt op die grote stapel, enigszins niet meer fris ruikende shirtjes, naast de shirtjestas geflikkerd.

In de kantine werd er nog een 'aantal' biertjes gedronken. Er kwamen nog een aantal patatjes 'met' voorbij. Overigens met meer 'met' dan wij vorige week in Varsseveld voorgeschoteld kregen. Daar waren ze niet alleen zuinig met de feestvreugde maar ook met de mayonaise. Mijn avond ging over op een ander hoofdstuk toen ik om 18:52 uur aan Luuk vroeg hoe laat de bus naar Doetinchem langs de sporthal kwam. 18:56 antwoordde hij, André merkte op dat ik toen nog wel even tijd had.

Vroeger met de Syntus was het makkelijk, die kwamen gewoon altijd netjes 5 minuten te laat, met Arriva weet je het nooit, die willen ook nog wel eens te vroeg komen. Voor mij dus alle reden om mijn bierglas nog even(voor de lezers van mijn leeftijd) 'At Fundum' (latijns voor 'tot de bodem'.. de oorsprong van 'Atten'.. Ja weer wat geleerd op uw lamme zondag) leegmaakte, (overigens om het nog even netjes en gezellig te houden, niet in één teug. Zulk jeugdig spierballen gedoe is ook niet altijd nodig). Om vervolgens mijn jas aan te schieten en op een gedreven wandelpas resulterend in een 50 meter sprint naar de bushalte te snellen.

De rest van de heren, afgezien van Bas die was hem al eerder afgetaaid (u kent mijn soort humor, ik zal hem nu al te graag betitelen als 'Mietje' maar dat laat ik voor de gelegenheid even achterwege) , bleef nog even hangen. Daar waar naar verluid nog meerdere liters bier over tafel gingen. Na 8 uur bleef het deel van de selectie met de wat hogere leeftijd dan de twee twintigers en de tiener met z'n vieren over. Die van de gelegenheid gebruik gemaakt hebben om nog een soort kroegentocht of beter gezegd 'huizentocht' gemaakt hebben om deze wedstrijd dag af te sluiten. Iets wat mij verteld werd door Altwin, tijdens het gezelligheidstoernooitje wat wij eens per maand op de zondagmorgen spelen. En aan de stand van Altwin's ogen en de mate waarin zijn gezicht in de plooi zat viel toch lichtjes af te lezen dat er nog wel wat biertjes genuttigd waren.

Voor zover dit dus. Overigens liggen de plannen voor de echte seizoensafsluiting al klaar. Ik hoor steeds vaker iets over een kip die al eventjes bij André in de vriezer ligt. Volgens mij is het alleen nog even wachten op beter weer.

Voor de statistisch aangelegde mensen onder ons. Ons optreden dit seizoen wat in de 1ste helft buitengewoon goed was en in de 2e helft misschien wel net zo slecht, heeft ons gebracht naar een 3e plaats op het moment. Waar het niet dat er heel wat ploegen zijn met nog 2 wedstrijden tegoed. Dash en Halley zullen ons sowieso nog wel passeren en als Wivoc in de komende 2 wedstrijden 5 punten of meer pakt komen die ook langszij. Persoonlijk til ik er niet zwaar aan dat Dash en Halley ons in gaan halen maar als de mannen uit Winterswijk ons naar de 6de plaats verwijzen zou ik dat toch wel heel erg zuur vinden. Misschien omdat ik Dash en Halley wel als goede en evenwichtige ploeg wil betitelen en Wivoc niet zozeer als zijnde dat 'net genoemde'(maar meer als lastige uitwedstrijd). Maarja, niet-interessant geleuter.

Maar goed, dat was dat en zo is dat. 11 jaar geleden ging ik, overigens onder gezonde dwang van mijn moeder (Ik had als 'kleine' snotneus helemaal geen zin om te volleyballen), op volleybal. Gelukkig maar, want volgens mij pakte dat alles wel vrij goed uit. Om maar even aan de kaak te stellen hoe belangrijk ik het vind dat de jeugd sport, voor zowel de fysieke als mentale gesteldheid(lees opvoeding). Maar na alle gezelligheid is het voor mij nu tijd om af te nokken en een stapje hoger te gaan ballen, overigens hopend dat Jongens A (De bende van ellende) hun trainer/coach/sturmbahnführer nog even blij maakt door kampioen te worden. Iedereen nog veel succes met de laatste wedstrijden van het seizoen. Waaronder Dames 2 dat strijdt voor klasse behoud en Dames 3 wat nog in de race is om het kampioenschap. En trouwens ook niet geheel onbelangrijk, het behoud van het Heren volleybal bij Tornax, in de komende jaren.

Bedankt en tot ziens!

Groetjes,

Peter-Paul