U bevindt zich hier: Home » Nieuws


Tornax nieuwsfeed!Tornax nieuwsfeed! |

Nieuws

4 oktober 2009

Heren 2 pakt koppositie


Zaterdag 3 oktober Dash Heren 3 – Tornax Heren 2

Uitslag: 1-3

‘Tornax Heren 2 reloaded’ Hoofdstuk 3

Ik zal u even voorbereiden op de wekelijkse ellende die nu weer komen gaat. Ik heb op dit moment namelijk de behoefte om alles figuurlijk uit te drukken.

Dus om maar te beginnen. Dit was een wedstrijd uit de categorie ‘zware bevalling’. Een zware bevalling van een vierling waarvan er eentje heen gegaan is. Om het maar even wreed te plaatsen. Wat overigens een medische misser was. Om maar even aan te geven hoe het kwam.

Voor de mensen die mij nu al niet meer kunnen volgen. En voor de mensen die mij per definitie niet begrijpen. Het lag aan ons!

Voor de oplettende lezer. Het zal u opgevallen zijn dat de titel van mijn verslag veranderd is, ten opzichte van vorig seizoen. ‘Heren 2 reloaded’ zegt het. Helemaal waar. Maar het is heren 2 gebleven. Zo ook gister. Het oude vertrouwde wedstrijdje tegen jezelf spelen. Als we weer eens nauwelijks een schim van onszelf zijn. En dan kan ik uit ervaring zeggen dat die jongens van Tornax heren 2 vervelende ventjes zijn.

En als alles; pass, set up(als logisch gevolg) en aanval niet lopen zoals het zou moeten kom je al niet meer in de gebruikelijke swung. Waar Dash van profiteerde, door middel van een boel ervaring. En je begint toch vragen te stellen aan jezelf als je voor de zoveelste keer een opzichtig gespeelde prikbal niet hebt. Als je voor de zoveelste keer je maximale spronghoogte niet haalt omdat je daar eigenlijk niet mee bezig bent. En als je voor de zoveelste keer een bal weer half raakt. Wat dan misschien nog een punt tot gevolg kan hebben. Je wordt er niet blij van. Althans ik niet.

Even tussendoor. Ik zie nu ook het Nederlandse dames team verliezen van Italië. Wordt ik ook niet blij van. Toch een kleine boodschap. ‘MANON FLIER! IK BEN NOG STEEDS FAN VAN JE!’ 

Weten we dat ook weer.

Maar als het allemaal al niet loopt, wordt het vervelend. Ondanks alle poging om in ieder geval alle neuzen weer de zelfde kant op te krijgen. Maar ondanks dat, konden wij maar niet wegkomen van Dash. Waar in goeie doen de turbo er op gaat, kwam deze nu niet in. Zo win je de eerste 3 sets wel. Maar dan wel met 2x 21-25 en eenmaal 20-25. Terwijl je in feite kundig genoeg bent om een team zoals Dash heren 3(met alle respect overigens, no hard feelings). Op een grote achterstand te spelen.

En dan krijg je na lang gemartel, en naar lang stuivertje wisselen, de 4e set nog aan de kloten met 34-32. Of dat laatste puntje door ons dan anders beoordeeld werd, dan door de scheids(net zoals wel meer, maar wederom, no hard feelings). Dat maakt dan ook niet meer uit. Dat had sowieso niet uit hoeven maken.

Dan rest er niets anders dan handjes schudden, je shirt over je hoofd trekken, je tas en trainingspak te pakken. Om vervolgens met het hoofd gebogen en de hele handel over je schouder de zaal uit te lopen. Om ondertussen nog even een bescheiden maar beladen trap tegen de deur te geven. En om de daarop volgende 25 min op een rij te zetten waar het allemaal mis ging.

Nee, het was het niet. Alleen Hans was foutloos . Verder zit je daar dan in de kleedkamer, na de tijd. Met een brok teleurstelling. Maar het leuke is. Wij gaan er op de training gewoon weer vol tegen aan. Ook als we geen straftraining krijgen. Was wat dat betreft maar goed dat Lizanne er niet was, maar alleen Hans. Als onze opper trainer en coach zijnde. En bovendien. We hebben nog steeds 4 punten gepakt. En we hebben gewoon 13 punten van de 15.

En om met de woorden van Hans te spreken. ‘we hebben wel de perfecte tegenstander gevonden’. Dat gevolgd door een cynisch ‘ja, Tornax Heren 2’

Volgende keer beter.

Groetjes,

PP